15 December 2015 versus 15 December 1991?

Mama had een dikke buik, naja dik voor haar doen. Niet zonder reden, er groeide een nieuw mensje in haar buik. Niemand wist nog of het een jongetje of een meisje was. Maar mama wist dat stiekem wel!


Het was zondag 15 december 1991. Mama werd wakker zoals altijd. Mama had nog geen idee wat er vandaag gebeuren zou. Mama had nestel-drang. Mama maakte het hele huis schoon van top tot teen, in haar eentje. Dat deed zij altijd, dat is gewoonlijk, dat is normaal. Pffff… mama was moe en ging even liggen.  Ik wiebelde en wiebelde, ik masseer haar buik van binnen dat vind zij fijn en ontspannen.

Tijdens het ontspannen en liggen. Bedenk ik mij, goh.. ik wil mama eigenlijk wel van de andere kant bekijken. Dus ik besloot om er werk van te maken. Mama kreeg pijn is haar buik, door mijn toedoen. Omdat ik eruit wil, ik wil mijn mama zien, horen, ruiken en voelen. Mama had haar ziekenhuiskoffertje en haar taxi geld al klaar. Klaar om te gaan dus!

Haar derde bevalling. Ik zal haar derde bevalling zijn en meteen de laatste. De laatste om nooit te vergeten. Weeën dat zij had. Nog nooit zo hevig als deze. Maarja, of zij ze voelt is een tweede. Dat laten wij in het midden. Het is tijd!

Het is tijd, mama mag persen. Mama mag mij eruit persen. Gelukkig help ik een handje mee en zal iedereen laten schrikken. Perswee 1; geen voortgang, perswee 2; nog steeds geen verschil en persweek 3; TADAA, ik laat de doktoren lekker schrikken. In 1x ben ik op de wereld om 17.45 uur om precies te zijn. Rond etenstijd! Zelfs mama heeft het niet door, totdat ik begin te huilen. Huilen van geluk. Ik wordt vastgehouden door de doktoren en glunder naar mama. Ik wordt meteen meegenomen voor het standaard onderzoek. Mama vraagt nog even, wat ik eigenlijk ben een jongen of een meisje. Ik blijk een meisje te zijn. een gezond meisje heeft mama op de werend gezet. Ik wordt lekker warm ingepakt en op mama’s arm gelegd. Mama houdt mij vast! Ik laat mama lachen. Ik open mijn ogen heel groot, kijk mama met hele grote ogen aan. En knijp ze direct weer dicht. Mama moet lachen. Mama weet wat voor meisje ik ben! Ik ben een gekkerd, een malloot op een positieve manier.

IMG_6215


Bijna vier en twintig jaar later. Luister ik nog met volle aandacht naar het verhaald van mijn Mama. Hoe zij deze dag beleefde. Hoe ik op de wereld kwam. Hoe haar moederskracht naar boven kwam. Ik ben dankbaar, gezegend met het hele dat ik nu 24 jaar lijdt. Met alle ervaringen en kansen die ik kreeg. Die ik nam of weg gaf aan een andere. Gedaan, tot waar ik nu ben. Heb heel veel mogen leren, vaktechnisch, theoretisch maar ook levenslessen gevolgd. Door gebeurtenissen die mijn pad bewandelde, mijn levenspad. Ik heb keuzes gemaakt, die keuzes hebben mij gemaakt tot wie ik nu ben. Hoe ik nu naar het leven kijk als 24 jarige Jorinde Veronica Gabriella Lestuny! Amen!

Processed with Moldiv

xTabe,
Jorinde

Advertenties

4 thoughts on “15 December 2015 versus 15 December 1991?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s